Πώς γίνονται οι καλοί μαθητές

Πώς γίνονται οι καλοί μαθητές
Το σχολείο είναι ένας από τους πιο σημαντικούς σταθμούς στη ζωή κάθε ανθρώπου αλλά ακόμα πιο σημαντικό φαίνεται και είναι όταν διανύει κάποιος την σχολική ηλικία. Ακόμη και για τον πιο «αδιάφορο» μαθητή είναι επώδυνο να μην τα καταφέρνει,
να έχει αποτυχίες, να μην μπορεί να προσαρμοστεί στο σχολικό περιβάλλον. Υπάρχει όμως η «συνταγή της επιτυχίας» που κάνει τον καλό μαθητή, είναι εύχρηστη και χωρίς παρενέργειες;


Το αργότερο από τη στιγμή που ένα παιδί ή μάλλον μια οικογένεια αρχίζει την εκπαιδευτική της σταδιοδρομία, τη στιγμή δηλαδή που περνάει την πόρτα του πρώτου εκπαιδευτικού ιδρύματος, που είναι ο παιδικός σταθμός ή το νηπιαγωγείο αρχίζει για πολλούς γονείς η αγωνία του πώς θα τα πάει το παιδί στο σχολείο. Πριν καλά-καλά τα παιδιά μάθουν να κρατάνε στα χέρια τους το μολύβι για να ζωγραφίσουν ανθρωπάκια, το μυαλό των γονιών τους επεξεργάζεται επιλογές σχολείων, συνδυασμούς εκπαιδευτκών δραστηριοτήτων, ξένων γλωσσών, μέσων που βοηθούν στην μάθηση.


Το σχολείο, το δημοτικό στην αρχή, γυμνάσιο και λύκειο αργότερα και πάει λέγοντας η οικογένεια το περιμένει με χαρά και κρυφή ή φανερή περηφάνεια αλλά και με λιγότερη ή περισσότερη ένταση. Το αν το παιδί θα είναι καλός μαθητής είναι κάτι που μοιάζει να συνδέεται με πολλούς παράγοντες της ζωής, της δικής του καταρχήν αλλά και ολόκληρης της οικογένειας. Η προσωπική εξέλιξη αλλά και η ευημερία της μετέπειτα ζωής του παιδιού συναρτάται με τις σχολικές του επιδόσεις, την επιβεβαίωση των νοητικών του ικανοτήτων αλλά και των παιδαγωγικών ικανοτήτων των γονιών, την επιβεβαίωση των επιλογών τους και βέβαια, η καθημερινή ικανοποίηση, ευημερία και ηρεμία τόσο του ίδιου του παιδιού όσο και της οικογένειας ολόκληρης είναι συνυφασμένη με το πόσο καλά τα πάει στο σχολείο.

Κάθε γονιός λοιπόν θα ευχόταν τα παιδιά του να είναι καλοί μαθητές. Τι είναι όμως ακριβώς αυτό και σημαίνει «καλός μαθητής» για όλους το ίδιο;


Ο πιο καλός ο μαθητής...

Τι σημαίνει καλός μαθητής; Μα πολύ απλό, θα έλεγαν οι περισσότεροι. Είναι ο μαθητής που είναι επιμελής, συνεπής στις σχολικές του υποχρεώσεις, δεν έχει ίδιος και δεν δημιουργεί προβλήματα στο σχολείο ούτε με τους δασκάλους ή καθηγητές ούτε με τους συμμαθητές του και γενικά έχει καλές επιδόσεις, παίρνει καλούς βαθμούς, δεν δυσκολεύεται ιδιαίτερα στις εξετάσεις. Όλα αυτά είναι πολύ σωστά και κατανοητά δεν παύουν όμως να αποδίδουν μια αρκετά στατική εικόνα αυτού που ονομάζουμε «καλό μαθητή» αγνοώντας έτσι τους δυο βασικότερους και πολύ ζωντανούς παράγοντες που διαμορφώνουν, ο καθένας με τον τρόπο του την έννοια αυτή: τα παιδιά, τους ίδιους δηλαδή τους μαθητές από τη μια και τους γονείς από την άλλη.

Δεν μπορούμε όμως να αγνοήσουμε ότι όταν μιλάμε για καλούς μαθητές μιλάμε για παιδιά και συγκεκριμένα παιδιά ηλικίας από 6 ως 18 ετών. Αυτά τα δώδεκα χρόνια της σχολικής σταδιοδρομίας είναι χρόνια διαρκούς και πολύ ραγδαίας ανάπτυξης, χρόνια συνεχόμενων αλλαγών στην προσωπικότητα, τον συναισθηματικό κόσμο, το γνωστικό επίπεδο, τις αντιδράσεις, τη συμπεριφορά του κάθε παιδιού. Αυτές όλες οι αλλαγές, οι έντονες και συνήθως αναπάντεχες μεταπτώσεις στον τρόπο που κάθε παιδί βιώνει τον κόσμο γύρω του και μέσα του, δεν είναι απλά, μικρά, δευτερεύοντα μικροπροβληματάκια που πρέπει να ξεπεραστούν το γρηγορότερο για να συνεχίσει το παιδί να είναι λειτουργικό και αποτελεσματικό στις μαθητικές του υποχρεώσεις, αλλά είναι το «εδώ και τώρα» η καθημερινή, ζωντανή και συχνά πολύ δύσκολη πραγματικότητα του.


Aπό την άλλη μεριά έχουμε τους γονείς. Είναι αυτοί που έχουν τις προσδοκίες, τα όνειρα που, όσο στεγνό και άχαρο κι αν ακούγεται, έχουν «επενδύσει» με πολλούς τρόπους στο παιδί ή τα παιδιά τους και περιμένουν, και μέσα από τις επιδόσεις του στο σχολείο (αν όχι κυρίως μέσα απ’ αυτές), να «ανταμειφθούν», να δουν τις προσπάθειες τους να καρποφορούν. Για τους γονείς το «καλός μαθητής» είναι συχνά πολύ προσωπική υπόθεση.

Καταρχήν είναι η αγνή χαρά και ικανοποίηση να βλέπουν το παιδί τους να τα καταφέρνει και να μην δυσκολεύεται, είναι όμως και πολλά άλλα. Είναι προσωπική επιβεβαίωση ότι τα έχουν καταφέρει καλά σαν γονείς, είναι μια πολλές φορές αβάσιμη ανακούφιση ότι το παιδί τους εξασφαλίζει ένα σύμφωνα με τα κριτήρια τους καλό μέλλον, είναι «ξόρκι» για τις δικές τους κακοτυχίες ή αποτυχίες («εσύ θα καταφέρεις αυτό που δεν κατάφερα εγώ»), είναι «τρόπαιο» σε ανταγωνιστικά παιχνίδια με άλλους, είναι τροφή για την ματαιοδοξία τους.


Ο καλός μαθητής λοιπόν είναι αυτός που ξεπερνάει ακάθεκτος όλες τις δυσκολίες και τις μεταπτώσεις της ηλικίας του και συνεχίζει να «φέρνει καλούς βαθμούς» εκπληρώνοντας έτσι τις προσδοκίες των γονιών του.

Υπάρχουν παιδιά που το καταφέρνουν. Γιατί έτσι είναι φτιαγμένα, γιατί στάθηκαν σε μερικά πράγματα τυχερά, γιατί είχαν πάντα την κατάλληλη στήριξη. Υπάρχουν όμως και άλλα που δεν τα καταφέρνουν. Που το να είναι πάντα καλοί μαθητές κάποια μέρα το ξεπληρώνουν αρκετά ακριβά.


Οι γονείς της Έφης, 19 ετών τώρα, μιλούν γι’ αυτό που έζησαν με την κόρη τους που ήταν πάντα υποδειγματική μαθήτρια: « οι καλοί της βαθμοί μας επιβεβαίωναν ότι της αρέσει αυτό που κάνει και πιστεύαμε ότι όλες της οι προσπάθειες ήταν φυσιολογικές εφόσον ήθελε και ή ίδια από μικρή να γίνει γιατρός σαν εμάς. Έτσι δεν ανησυχήσαμε όταν σταμάτησε στην πρώτη λυκείου το πιάνο που το αγαπούσε τόσο πολύ για να διαβάζει περισσότερο. Παραπονιόταν συχνά ότι είναι κουρασμένη κι εμείς φροντίζαμε απλώς να κοιμάται αρκετά, σαν να μην ήταν μια έφηβη που χρειάζεται κι άλλα πράγματα, φίλους, παρέα, ανεμελιά, γέλιο. Όταν αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε ότι έχει μείνει η μισή κι αυτό δεν είναι από κοκεταρία μόνο, ήταν ήδη αρκετά αργά, είχε νευρική ανορεξία κι έπρεπε να νοσηλευτεί. Αν ξέραμε τότε θα είχαμε σταθεί πολύ πιο κοντά της, θα την είχαμε στηρίξει για να μην είναι τόσο καλή μαθήτρια».


Η μητέρα του Γιώργου που είναι 14 ετών μιλάει για κάτι παρόμοιο: «Το ότι ήταν καλός μαθητής ήταν για μας απόδειξη ότι όλα πάνε καλά. Είχαμε μπερδέψει το παιδί Γιώργο με τον μαθητή. Το ότι δεν πήγαινε σινεμά ή βόλτα με τους φίλους του, ότι είχε απομονωθεί, δεν μας απασχολούσε ιδιαίτερα γιατί λέγαμε ότι αν είχε προβλήματα θα έπεφταν και οι σχολικές του επιδόσεις. Πόσο έξω μπορεί να πέφτει κανείς σαν γονιός. Όταν άρχισαν οι εφιάλτες και ο παιδοψυχολόγος μας μίλησε για κατάθλιψη τότε δυστυχώς το καταλάβαμε.»


Ίσως λοιπόν είναι απαραίτητο να αναθεωρήσουμε κάπως τις αντιλήψεις περί καλών μαθητών και να τις προσαρμόσουμε στο κάθε παιδί ξεχωριστά.

Καλός μαθητής είναι αυτός που τα καταφέρνει με το σχολείο και τα μαθήματα αλλά όχι σε βάρος της προσωπικής του ευτυχίας, όταν δηλαδή υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στις σχολικές επιδόσεις αλλά και την ευχαρίστηση, το παιχνίδι, την παρέα με συνομηλίκους, την τεμπελιά και το χασομέρι, απαραίτητο συστατικό ιδιαίτερα της εφηβικής ηλικίας.

Είναι όχι μόνο άχρηστο αλλά και πολύ επικίνδυνο να είναι κάποιος πρώτος μαθητής και μια μέρα να αναγκαστεί να εγκαταλείψει επειδή «κάηκε το σύστημα». Καλός μαθητής είναι κι αυτός που οι επιδόσεις του δεν είναι πάντα οι ίδιες αλλά μπορεί να πέφτουν όταν κάτι σοβαρό τον απασχολεί χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήρθε η συντέλεια του κόσμου ούτε για τους γονείς του και κατά συνέπεια ούτε για τον ίδιο.

Καλός μαθητής είναι κι αυτός που είναι καλός σε ορισμένα μαθήματα και σ’ άλλα λιγότερο. Καλός μαθητής είναι κι αυτός που παίρνει μέτριους βαθμούς και είναι ευχαριστημένος, έχει ενδιαφέροντα, πράγματα που αγαπάει και προσπαθεί γι’ αυτά, έστω κι εξωσχολικά. Ίσως πρέπει να γίνουμε λίγο πιο γενναιόδωροι με τον τίτλο του καλού μαθητή και να τον διευρύνουμε.


!! Πολλές έρευνες πάνω στους έφηβους και νέους ενήλικες διαπίστωσαν: Μόνο 25% περίπου των εφήβων θεωρούν τις εξαιρετικές σχολικές επιδόσεις πολύ σημαντικές για να τα καταφέρουν στη ζωή τους. Άλλοι τόσοι πιστεύουν ότι οι καλοί βαθμοί είναι σημαντικοί αλλά όχι πρωταρχικής σημασίας για την κατοπινή πορεία ενός ανθρώπου. Το υπόλοιπο 50% των νέων είναι πεπεισμένοι ότι οι σχολικοί βαθμοί δεν έχουν σημασία για την επαγγελματική σταδιοδρομία, μελλοντικούς μισθούς και αναγνώριση. Μήπως δεν έχουν και πολύ άδικο;


!! Καλός μαθητής είναι μόνο ο πρώτος μαθητής ή αυτός που είναι ανάμεσα στους πρώτους; Δυστυχώς, εμείς οι γονείς σπρωγμένοι εν μέρει από τις προσωπικές μας φιλοδοξίες κι εν μέρει από το σχολικό σύστημα τείνουμε να παίρνουμε σαν βασικότερο κριτήριο αξιολόγησης του καλού μαθητή τις μελλοντικές πιθανότητες που έχει (όπως τις εκτιμάμε βέβαια οι ίδιοι χρόνια πριν) να πάει καλά στις εκάστοτε πανελλήνιες και να μπεί σε μια «καλή σχολή». Ίσως όμως, για το καλό των παιδιών κυρίως, να είναι προτιμότερο να αξιολογούμε τις σχολικές επιδόσεις την κάθε στιγμή χωρίς ν’ αλλοιθωρίζουμε προς το μέλλον, σύμφωνα με τις προσπάθειες που καταβάλλουν, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και τις υπόλοιπες «επιδόσεις» σε άλλους τομείς της ζωής τους.



Η «συνταγή»;

Μιλώντας λοιπόν γι’ αυτόν τον πιο «διευρυμένο» καλό μαθητή μπορούμε να δούμε τι χρειάζεται και τι μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί να τα πηγαίνει καλά στο σχολείο.


Τα παιδιά χρειάζονται ενθάρρυνση για να γίνουν αυτόνομα

Το σχολείο είναι δουλειά του παιδιού. Μια σχολική σταδιοδρομία που αρχίζει με «έχουμε να κάνουμε μαθήματα» και συνεχείς παραινέσεις των γονιών στο παιδί για να μελετήσει μπαίνει πάνω σε κακές βάσεις. Η αυτονομία μαθαίνεται σιγά-σιγά πριν και μετά την αρχή στο σχολείο, όταν οι γονείς εμπιστεύονται τα παιδιά τους και τα ενθαρρύνουν να κάνουν πράγματα μόνα τους, να συμμετέχουν ανάλογα με την ηλικία τους σε δουλειές του σπιτιού, να έχουν φίλους και να διαχειρίζονται τις σχέσεις τους. Η αναγνώριση και εκτίμηση αυτού που προσπαθεί ένα παιδί είναι κάτι στο οποίο χρειάζεται μεγάλη γενναιοδωρία εκ μέρους των γονιών και ίσως κάτι παραπάνω. Πρέπει να είναι όσο πιο ειλικρινής γίνεται. Ένα καθήκον των γονιών είναι να αναγνωρίσουν μέσα τους και να μετριάσουν όσο γίνεται την τελειομανία και την υπέρμετρη φιλοδοξία τους σε σχέση με τα παιδιά τους, γιατί δεν υπάρχει το τέλειο παιδί όπως δεν υπάρχουν οι τέλειοι γονείς. Σχετικά με τα μαθήματα του σχολείου αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εμπιστευθούμε το παιδί ότι θα βρει τον δικό του ρυθμό και τρόπο και ότι όσο περισσότερη η πίεση τόσο λιγότερες οι πιθανότητες ότι θα συμβεί αυτό.


Βοήθεια στην οργάνωση της δουλειάς

Αυτό φυσικά δεν είναι εύκολο γιατί η ανησυχία των γονιών βάζει σε δοκιμασία την υπομονή τους. Επειδή όμως οι φωνές και ο θυμός τελικά δεν έχουν κανένα θετικό αποτέλεσμα είναι πιο ουσιαστικής σημασίας να βοηθήσουν το παιδί τους να βρει τρόπους να είναι πιο συστηματικό. Να βρεί πού του αρέσει να διαβάζει, ποια ώρα, να μην το αφήνουν περισσότερο από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα (ανάλογο της ηλικίας του, π.χ. όχι παραπάνω από μισή με μία ώρα στην πρώτη τάξη, μία με μιάμιση στη δευτέρα και την Τρίτη κοκ.), να κοιτάει πρώτα τι έχει και μετά ν’ αρχίζει, να κάνει μικρά ενδιάμεσα διαλείμματα, να εναλλάσσει γραπτές με προφορικές ασκήσεις για να μένει συγκεντρωμένο. Όλα αυτά είναι ουσιασικής σημασίας και πολλά παιδιά πελαγώνουν γιατί δεν μπορουν να οργανώσουν τη μελέτη τους και όχι τόσο γιατί δυσκολεύονται με το περιεχόμενο.


Τα παιδιά χρειάζονται τη στήριξη των γονιών.

Προσοχή όμως: όχι για να τους υπενθυμίζουν συνέχεια ότι έχουν κι άλλα μαθήματα, ότι δεν τα πήγαν αρκετά καλά στην τελευταία ορθογραφία ή στο τεστ και για να τα κρατάνε καθισμένα 4 ώρες στην καρέκλα μέχρι να τελειώσουν τη μελέτη τους. Χρειάζονται τους γονείς για βοήθεια σε ό,τι δεν καταλαβαίνουν και δυσκολεύονται. Για να έχουν ένα ανοιχτό αυτί όταν έστω και μικροπροβληματάκια με τη συμμαθήτρια, τη δασκάλα, τον γυμναστή, τον καλύτερο φίλο, τον καθηγητή της χημείας τους προκαλούν ανησυχία, ένταση, λύπη.

Ο ρόλος των γονιών είναι να μην συγχέουν τον μαθητή με το παιδί και να δίνουν στο παιδί τους να καταλαβαίνει ότι μια αποτυχία στο σχολείο δεν σημαίνει γι’ αυτούς ότι απογοητεύονται απ’ αυτό ή ότι κλονίζεται η αγάπη τους γι’ αυτό. Αυτό μπορεί πολλοί γονείς να το θεωρούν αυτονόητο «αλλίμονο, εγώ το παιδί μου το αγαπάω ό,τι κι αν κάνει, ό,τι μαθητής κι αν είναι» πολύ συχνά όμως άλλα μηνύματα του δίνουν. Με την πρόθεση να του δείξουν ότι «πρέπει να το πάρει στα σοβαρά», το τιμωρούν, το μαλώνουν ή δείχνουν μόνο την δυσαρέσκεια και την απογοήτευση τους χωρίς να προσπαθήσουν καν να καταλάβουν πώς είναι για το ίδιο το παιδί και να το βοηθήσουν. Για να ξεπεράσουν όμως τις δυσκολιες τους τα παιδιά χρειάζονται ανθρώπους που ενδιαφέρονται να ακούσουν και να καταλάβουν. Με τον τρόπο αυτό μαθαίνουν να ζητούν βοήθεια όταν την χρειάζονται και να μην εγκαταλείπουν όταν κάτι δεν πάει καλά. Χρειάζονται γονείς που καταλαβαίνουν ότι πραγματικά καλός μαθητής είναι μόνο αυτός που είναι καλά και στην υπόλοιπη ζωή του.
Λουίζα Βογιατζή
Διαβάστε περισσότερα...

Τμήμα Ένταξης

Το Τμήμα Ένταξης είναι η τάξη εκείνη στην οποία φοιτούν παιδιά με διάγνωση από το Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο ή ΚΕΔΔΥ. Είναι μια ξεχωριστή τάξη, στην οποία οι μαθητές διδάσκονται εξατομικευμένα ή και ομαδικά (αναλόγως την περίπτωση και τις ανάγκες του κάθε παιδιού). Τα μαθήματα εστιάζονται στις εξατομικευμένες εκπαιδευτικές ανάγκες και αδυναμίες του κάθε παιδιού. Στόχος είναι η ομαλή ένταξη στην <<τυπική>> τάξη και γενικότερα στο κοινωνικό σύνολο, το οποίο συχνά αντιμετωπίζει σκληρά το <<διαφορετικό>>. Ο/η Ειδικός Παιδαγωγός αξιολογεί τους μαθητές και δημιουργεί εξατομικευμένο πρόγραμμα για κάθε ένα ξεχωριστά. Ακόμη , υπάρχει συνεργασία με το δάσκαλο της τάξης , το δάσκαλο ξένης γλώσσας , το γυμναστή και οποιονδήποτε άλλο έχει σχέση με το παιδί . Μαζί , λοιπόν θέτουν περαιτέρω στόχους για την ένταξη στο σχολικό περιβάλλον.Ο/η Ειδικός Παιδαγωγός διατηρεί φάκελο του μαθητή μέσα στον οποίο υπάρχει η διάγνωση του, το οικογενειακό και κοινωνικό ιστορικό, γνωματεύσεις από ειδικούς ( Λογο-εργοθεραπευτές)καθώς και οι εκπαιδευτικοί στόχοι του προγράμματος. Ο/η δάσκαλος του Τμήματος Ένταξης πληροφορεί , ενημερώνει και συμβουλεύει τα μέλη της σχολικής κοινότητας για θέματα Ειδικής Αγωγής και δύναται να μπει σε κάποια τάξη αν του ζητηθεί για να αξιολογήσει κάποιο παιδί.Αν προκύψει από την αξιολόγηση πως ο μαθητής αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες , ενημερώνεται ο γονέας και παραπέμπεται ο μαθητής σε Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο για περαιτέρω αξιολόγηση από διεπιστημονική ομάδα. Έχοντας λοιπόν και τη διάγνωση του Ιατροπαιδαγωγικού Κέντρου - και αν αυτό κρίνεται αναγκαίο - φοιτά το παιδί στο Τμήμα Ένταξης (με τη σύμφωνη γνώμη του γονέα). Για όλα τα παραπάνω , ενήμερος είναι φυσικά ο Διευθυντής του Σχολείου , ο οποίος φροντίζει για την εύρυθμη λειτουργία του εν λόγο Τμήματος και για την ορθή τήρηση των διαδικασιών. Το Τμήμα Ένταξης 1) Δε στιγματίζει. 2) Δεν επιβαρύνει το πρόγραμμα του παιδιού. 3) Δεν είναι φύλαξη του παιδιού. Το Τμήμα Ένταξης 1) Αξιολογεί και παραπέμπει 2) Προλαμβάνει και κατευθύνει 3) Στηρίζει , υποστηρίζει , συμβουλεύει και προτείνει λύσεις 4) Παρέχει ειδική αγωγή στα πλαίσια του Σχολείου και συνεργάζεται με ειδικούς 5) Σέβεται τη διαφορετικότητα 6) Είναι αρωγός των παιδιών και των οικογενειών τους Ειδική Παιδαγωγός: Κατινιού Αναστασία

Διαβάστε περισσότερα...

ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 40 ΔΣ ΔΡΥΜΟΥ

Ημέρες σαν τη σημερινή αναρωτιέμαι πάντα: Πως να δείξεις σε έναν τυφλό το μεγαλείο του Παρθενώνα για να νιώσει την Ελληνική περηφάνια??.. Πως να βάλεις σε έναν κωφό να ακούσει την ενάτη συμφωνία του Μπετόβεν και να ονειρευτεί??.. Πως να μιλήσεις σε έναν ξένο για το Ελληνικό έπος του 1940 για να αντιληφθεί τον ηρωισμό των Ελλήνων??.. Γι αυτό και εγώ σήμερα δε θα απευθυνθώ σε κανέναν άλλο παρά μόνο σε αυτούς που η καρδιά τους χτυπά ακόμη Ελληνικά και κυρίως σε εσάς σύγχρονα Ελληνόπουλα , σε εσάς που όλη η Ελλάδα στηρίζει το μέλλον της.. Σαν σήμερα λοιπόν πριν από 72 χρόνια ακριβώς ο Έλληνας για μια ακόμη φορά ξύπνησε μέσα του τον Λεωνίδα , μα τότε πιο λακωνικός από ποτέ άλλοτε, έκλεισε το ''ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ'' σε τρία γράμματα: "ΟΧΙ" Μια άρνηση που ξεκινούσε από την Ελληνική ψυχή του πιο απλού Έλληνα και έφτανε μέχρι τα χείλη του τότε εθνάρχη Ιωάννη Μεταξά.Πριν από 72 χρόνια δεν υπήρχε κανένας Έλληνας , μεγάλος ή μικρός, νέος ή γέρος, άνδρας ή γυναίκα, που να σκεφτεί αν έπρεπε να κάνει το καθήκον του.. Όλοι μαζί ξεκίνησαν για την εθνική αντίσταση: το ξυπόλυτο τάγμα, αποτελούμενο από μικρά παιδιά στην πρώτη γραμμή του αντιπερισπασμού, οι γυναίκες της Πίνδου , αυτές που έκαναν τον στιχουργό να απορήσει και να τις υμνήσει λέγοντας,''γυναίκες ηπειρώτισσες , ξαφνιάσματα της φύσης, εχθρέ γιατί δε ρώτησες ποιον πας να πολεμήσεις'' οι υπερήφανοι Έλληνες φαντάροι , αυτοί που μόνοι στην πρώτη γραμμή, μα γεμάτοι σθένος πολεμούσαν για εσένα , αυτοί που δάκρυζαν, που πονούσαν , που ακρωτηριάστηκαν, που έχαναν τη ζωή τους , αυτοί που μέχρι και σήμερα τα οστά τους παραμένουν άταφα στα βουνά της σκλαβωμένης Βορείου Ηπείρου.. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Διαβάστε περισσότερα...

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ 17/10/2012

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ 17/10/2012 ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΟΥ ΔΣ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΨΗΦΟΙ ΜΟΣΧΟΥΔΗ ΑΓΑΠΗ 114, ΜΠΟΖΑ ΘΕΟΔΩΡΑ 54, ΑΛΙΣΤΡΑΤΙΝΟΣ ΓΕΔΕΩΝ 49, ΜΑΛΑΜΑΤΑΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 47, ΛΙΝΑΡΔΗ ΣΤΕΛΛΑ 44, ΑΡΒΑΝΙΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ 43, ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΑΣΤΕΡΙΟΣ 36, ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΔΣ ΜΙΚΡΑ ΟΛΥΜΠΙΑ 35, ΓΕΡΟΝΙΚΟΛΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ 27, ΕΛΜΑΖΙΔΟΥ ΑΘΗΝΑ 27, ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ & ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΟΣΧΟΥΔΗ ΑΓΑΠΗ 100, ΜΑΛΑΜΑΤΑΡΗΣ ΑΛΕΞΗΣ 22, ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ ΔΗΜΟΥ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ ΜΑΛΑΜΑΤΑΡΗΣ ΑΛΕΞΗΣ 85, ΛΙΝΑΡΔΗ ΣΤΕΛΛΑ 64, ΜΑΛΑΜΑΤΑΡΗ ΛΑΜΠΡΙΝΗ 64, ΣΑΒΒΑΙΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ 63, ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΓΙΑ ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ 97, ΓΙΑΜΠΑΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ 93, ΛΥΤΡΙΔΟΥ ΣΟΦΙΑ 81. Διαβάστε περισσότερα...

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΧΟΡΕΥΤΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ 2012-2013

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΧΟΡΕΥΤΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ 2012-2013 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΑΞΗ ΗΜΕΡΑ ΩΡΑ <<Νήπια + Α (αρχάρια) Δευτέρα 5:00-6:30μμ>>... <<Α+Β Δημοτικού Δευτέρα 6:30-8:00μμ>>... <<Γ+Δ Δημοτικού Τετάρτη 7:30-9:00μμ>>... <<Ε+ΣΤ Δημοτικού Πέμπτη 7:30-9:00μμ>> Οι εγγραφές συνεχίζονται τις συγκεκριμένες ώρες και μέρες των τμημάτων Τα χορευτικά τμήματα στεγάζονται στο χώρο του Δημοτικού Σχολείου. Τα Νήπια και της Α τάξης (αρχάρια ) είναι τα παιδιά που ξεκινάνε πρώτη χρονιά χορευτικό. Διαβάστε περισσότερα...

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΣΩΣΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ (ΑΠΟΣΤΉΘΙΣΗ)

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΣΩΣΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ (ΑΠΟΣΤΉΘΙΣΗ)Γιατί ενώ διαβάζει με τις ώρες δεν αποδίδει την επόμενη μέρα μέσα στην τάξη; Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι πολύωρες μελέτες μπορεί να μην είναι αποδοτικές στην περίπτωση που δεν έχουν γίνει με το σωστό τρόπο. Για αυτό, οι μικροί μαθητές χρειάζεται να υιοθετήσουν κάποιες αναγκαίες δεξιότητες στη μελέτη τους. Προσοχή όμως! Δεν υπάρχει καμιά δεσμευτική συνταγή γύρω από αυτό το θέμα παρά μονάχα βασικές αρχές, καθώς κάθε παιδί ως μαθητής έχει διαφορετικές ανάγκες και κάθε γονιός έχει διαφορετικές δυνατότητες για να του συμπαρασταθεί...Εξοστρακίστε την παπαγαλία Ο πιο λανθασμένος τρόπος διαβάσματος, στον οποίο όμως καταφεύγουν συχνά τα περισσότερα παιδιά, είναι η παπαγαλία. Μια κακοδαιμονία, σύμφωνα με τους δασκάλους, που παράγεται στο σχολείο και αναπαράγεται πιο έντονα στο σπίτι, όπου τα παιδιά μαθαίνουν το μάθημά τους «νεράκι» χωρίς να καταλαβαίνουν το νόημά του - για αυτό άλλωστε την επομένη ελάχιστα θυμούνται από αυτό. Δυστυχώς, στην παγίδα της παπαγαλίας πέφτουν οι περισσότεροι γονείς καθώς είναι πιο μπελαλίδικο και χρονοβόρο να εξηγήσουν στο παιδί κάτι που δεν καταλαβαίνει, από το να το ακούσουν να τους λέει το μάθημα απέξω. Η παπαγαλία, όμως, είναι καλή στα ποιήματα, αντίθετα στα υπόλοιπα μαθήματα χρειάζεται να χρησιμοποιούμε το μυαλό.Ας δούμε όμως πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να διαβάσουν - μάθουν τα μάθημα πολύ πιο εύκολα !!!! 1) Το παιδί παίρνει το βιβλίο του σε ήσυχο χώρο και διαβάζει ( το βοηθάει να συγκεντρωθεί). 2) Ο σκοπός δεν είναι να το μάθει παπαγαλία αλλά να μπορεί να κατανοήσει για ποιο θέμα μιλάει το μάθημα . 3) Την ώρα που διαβάζει καλό θα ήταν να μάθει να συνομιλεί με τον εαυτό του και να αναρωτιέται ( τι μας λέει η παράγραφος ; για τι μας μιλάει ; ) με σκοπό να μη δουλεύει μόνο η μνήμη , αλλά και η κρίση του παιδιού. 4) Μετά δοκιμάζει να πει από έξω τι λέει η παράγραφος ή το μάθημα . 5) Είναι καλό να μαθαίνει καινούριους όρους (επιστημονικούς , γραμματικούς , λεξιλόγιο ) μας ενδιαφέρει να κάνει σωστές προτάσεις με αυτές τις λέξεις που να ανταποκρίνονται στο μάθημα και το νόημά του και όχι να μας πεί το μάθημα όπως ακριβώς έχει γραφτεί. Και για το τέλος αφήσαμε το σημαντικότερο ΥΠΟΜΟΝΗ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΠΑΙΝΟ γιατί με αυτά θα αποκτήσει αυτοπεποίθηση και θα νιώσει ότι μπορεί να καταφέρει τα ΠΑΝΤΑ...

Διαβάστε περισσότερα...

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012 ΣΤΙΣ 6μμ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.... Είναι ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ όλων μας να παραβρεθούμε στις εκλογές του συλλόγου για να αναδείξουμε 1) νέο Δ.Σ 2) ελεγκτική επιτροπή 3) εξελεγκτική επιτροπή 4) εκπρόσωπο σχολικής επιτροπής 5) εκπρόσωπο για την ένωση Γονέων Ωραιοκάστρου. θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι για 30 ΠΑΙΔΙΑ εμείς στέλνουμε έναν εκπρόσωπο στην ένωση να μας εκπροσωπεί και να μπορεί να ψηφίσει ποιοι θα απαρτίζουν το Δ.Σ της ένωσης. Γι αυτό καλό θα ήταν να εκλέξουμε όσους υποψήφιους παραπάνω μπορούμε και αυτό θα το πετύχουμε μόνο με τη συμμετοχή μας στις εκλογές επίσης πρέπει να γνωρίζεται ότι για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορείτε να παραβρεθήτε θα υπάρχουν στο σχολείο υπεύθυνες δηλώσεις ώστε να ψηφίσει κάποιος άλλος αντί για εσάς ή με ένα τηλεφώνημα 6937432075 Διαβάστε περισσότερα...